Ocieplanie rozpoczyna się od dołu połaci. Płyty termoizolacyjne powinny być mniej więcej 2 cm szersze niż rozstaw między krokwiami. Dzięki temu ocieplenie będzie szczelne, a wełna sama utrzyma się na miejscu, bez konieczności podwiązywania jej sznurkiem. Płyty powinny bardzo ściśle przylegać jedna do drugiej. Wszelkie szczeliny powstałe między nimi tworzą mostki termiczne i pogarszają izolacyjność połaci dachu. Ruszt pod drugą warstwę ocieplenia musi być wyjątkowo starannie wypoziomowany, w przeciwnym razie okładzina z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-wtóknowych będzie krzywa. Wieszaki nie powinny być mocowane bliżej końca krokwi, jętki lub kleszcza niż w odległości 15 cm. Zabezpieczone przed rdzą profile mogą być przycinane tylko za pomocą nożyc do blachy. Nie powinno się używać do tego szlifierki kątowej. Folię paroizolacyjną mocuje się prostopadle do profili. Musi być skierowana stroną metalizowaną lub tą z widocznymi napisami do wewnątrz pomieszczenia, nigdy inaczej.